Растер или вектор – која е разликата и што е подобро за печатење?
Кога подготвувате фотографии, логоа или графички решенија за печатење, ќе се сретнете со два основни типа на графика – растерска и векторска.
На екран разликата понекогаш е речиси незабележлива, но при печатење, особено во поголем формат, погрешно подготвената датотека може да резултира со заматени фотографии, пикселизирани логоа и неостри линии.
Затоа е важно да знаете кога се користи растер, кога вектор и зошто професионалната подготовка за печат најчесто содржи комбинација од двата типа.
Што е растерска графика?
Растерската графика е составена од голем број мали точки – пиксели, кои заедно ја формираат сликата.
Фотографиите се најдобар пример. Тие содржат голем број детали, сенки, текстури и постепени премини меѓу боите, поради што растерскиот формат е најсоодветен за нивно прикажување.
Но, растерската слика има однапред определен број на пиксели. Ако премногу ја зголемиме, истите пиксели треба да покријат поголема површина и сликата постепено станува неостра или пикселизирана.
Токму затоа кај растерските фотографии за печат е важна резолуцијата во однос на конечната големина на печатење. На екран, сликите изгледаат добро и со 72 или 96 ДПИ, но за квалитетно печатење потребна е многу поголема резолуција, најчесто 300 ДПИ.
Најчесто користени растерски формати се JPG, TIFF и PSD, а PNG почесто се користи за дигитална примена, иако може да се појави и во датотеки подготвени за печат.
Што е векторска графика?
За разлика од растерската графика, векторската не е изградена од фиксна мрежа на пиксели. Нејзините линии, криви и форми се математички дефинирани. Поради тоа, векторскиот елемент може да се зголемува или намалува без да стане пикселизиран.
Едно лого, на пример, може да биде широко неколку сантиметри на визит-картичка или значително поголемо на друг печатен производ, а неговите линии и рабови и понатаму ќе останат остри.
Затоа векторската графика е особено погодна за логоа, икони, типографија, линии и графички илустрации.
Најчесто користени векторски формати се AI, EPS, SVG и CDR, додека PDF може да содржи векторски елементи, растерски слики или комбинација од двата типа.
Датотеките може да се конвертираат од вектор во растер без проблем, но обратниот процес (од растер во вектор) не е секогаш прецизен и често бара рачна обработка, при што може да се изгубат детали и квалитет. Важно е да се знае дека понекогаш една датотека може да содржи и растерски и векторски елементи во исто време.
Правилната подготовка на растерските и векторските елементи е еден од клучните чекори за добар краен резултат.
Во „Пропоинт“, секоја датотека поминува низ проверка и подготовка пред печатење, со цел фотографиите, текстот и графичките елементи да бидат правилно подготвени и квалитетно репродуцирани во готовиот производ.
